پیروزیم

پیروزیم چون مصمم به با هم بودنیم

امروز مقاله ای به قلم توانای اقای بهنود در سایت روز انلاین توجه مرا به خود جلب کرد ,
صحنه سیاست را به بازی فوتبال تشبیه کرده بود که گاه بازیکنان مجبورند رو به عقب
پاس بدهند ودیگران باید درک کنند...
و اخر این نتیجه را گرفته بودند که ما از فوتبال(سیاست)چیزی نمیفهمیم و بهتر است
کار را به کاردان سپرده و صحبتهای اخیر اقای کروبی را به نقد نکشیم چه سیاست
خیلی پیچیده است و ما بسیار خام .
ضمن اینکه خواندن این مقاله را به دوستان پیشنهاد میکنم ,با نگاهی انتقادی
دیدگاههای خود را به صورت تیتر وار مطرح میکنم.
1-ما فرق پاس به عقب یک مدافع را با سانتر مهاجم خودی از زمین حریف به
طرف دروازه خودمان میفهمیم.
2-ما تماشاچی نیستیم, بلکه بازیکنانی هستیم مصمم به بازی تیمی ,اراده کرده ایم که این بار
در تیممان بازیکن سالاری نباشد, ستاره های تیممان را دوست داریم اما اگر لازم باشد بدون
انها هم به بازی ادامه میدهیم.
3_به ما حق بدهید که نگران باشیم چون هنوز از شک گل به خودیهای اقای خاتمی خارج نشده ایم
4-در حالی که نه حزبی داریم نه چارتر مدیریتی نه استراکچر تشکیلاتی بهترین استراتزی ما شفافیت و
برترین تاکتیک ما صداقت است.
5-نقد اقای کروبی به معنی نفی ایشان نیست.اقای کروبی یکی از بهترین بازیکنان میدان بوده
و اگر هم نخواهد یا نتواند به بازی ادامه دهد (که البته به نظر من قضاوت در این مورد
قدری زود است و بهتر ان است که خود ایشان همه چیز را روشن کنند و سو تفاهم ها را
برطرف) همچنان احترام و جایگاه ایشان محفوظ است.
در اخر,اقای بهنود بهتر ازما به یاد دارند در مقابل ان همه اهمال کاری اقای خاتمی با همین
حرفهای ,, بگذارید خاتمی کارش را بکند و سیاست پیچیده است,, هشت سال پیچیدیم و پیچیدیم و
بجایی نرسیدیم.

هنگامه هنرنمایی


فرض کنیم در یک مسابقه غزلسرایی خواجه حافظ شیرازی و یک استادادبیات

(به معنی کلاسیک و امروزی ان) هر کدام یک غزل سروده و در معرض

قضاوت کارشناسان قرار دهند و چه بسا کمیته داوران اشکالاتی (دستوری و..)

در کار خواجه بیابند وبر کار استاد ایرادی نگیرند, اما عجیب نخواهد بود اگر

غزلی که برگزیده میشود سروده حافظ باشد.

انچه عامل پیروزی این غزل و ماندگاری ان میشود طبع غزلسرا یا به عبارت

دیگر هنر سراینده ان است.

خارج از دنیای هنر هم پیروزی در بسیاری امور نیازمند نوعی هنرنماییست

به عنوان مثال یک فرمانده در میدان جنگ علاوه بر دارا بودن مهارتها وتجربیات

لازم باید در شرایط بحرانی با خلاقیت و گاهی تصمیمات غیر متعارف,معادلات نظامی

را به نفع نیروهای خود بر هم زند.

به عقیده من جنبش سبز مردم ایران هم دراین برهه زمانی نیازمند نوعی هنرتمایی

از سوی رهبران خود است.

از 16 اذر تا 22 بهمن بهترین و شاید اخرین فرصت برای اقایان موسوی وکروبی

(به خصوص اقای موسوی)است تا صرف نظر از فراز و نشیبهای چند ماه گذشته

جنبشی که با وجود سرکوب گسترده و هزینه های بسیار سنگین تا بدینجا رسیده را

با خلاقیت و اتخاذ تصمیمات کنشی(به جای روش تصمیم گیری واکنشی فعلی)

در شرایط بهتری قرار دهند.
زمان,زمان هنرنمایی شجاعان است.